Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου 2011

Η γειτονιά μου

Με λένε Ιωάννα, είμαι 7 χρονών και μένω σε μία μεγάλη πολυκατοικία. Στη γειτονία μου δεν υπάρχουν πολλά παιδάκια για να παίξω, αλλά δεν έχω παράπονο. Απέναντι από το σπίτι μου έχουμε 2 τρελές οικογένειες. Η μία, αυτή στα αριστερά, μένουν όλοι σε μία πολυκατοικία που μου θυμίζει λιωμένο παγωτό. Η αλήθεια είναι πως κάποτε ήταν μεγαλύτερη αυτή η οικογένεια, αλλά χρόνο με το χρόνο όλο και κάποιος πάει να βρει το Χριστούλη. Είναι περίεργο γιατί διαλέγουν διάφορους τρόπους για να φύγουν. Ένας είχε καρφωμένο ένα εμβόλιο στο πόδι του. Δεν ξέρω γιατί, αλλά νομίζω ότι ίσως φοβάται τις αρρώστιες στο ταξίδι. Υπάρχει και μία κυρία. Είναι λίγο χοντρή, αλλά δεν ξέρω αν πρέπει να χρησιμοποιώ αυτή τη λέξη. Η μαμά λέει πως δεν είναι ευγενικό, αλλά εγώ είμαι ευγενική, γιατί δεν είπα ότι είναι πολύ χοντρή, αλλά λίγο. Αν και επίσης μου λέει πως δεν πρέπει να λέω ψέματα. Με μπερδεύουν λίγο αυτά που μου λένε οι μεγάλοι. Αυτή η κυρία ουρλιάζει συνέχεια. Μαζί της ουρλιάζει και ένα από τα ανίψια της. Απ’ ότι κατάλαβα μάλλον κάνουν διαγωνισμό για το ποιος μπορεί να φωνάξει πιο δυνατά, γιατί ουρλιάζει και η αδερφή της. Τώρα βέβαια δεν ακούγονται τόσο συχνά όσο παλιά. Φαίνεται τους πόνεσε ο λαιμός τους. Επίσης, υπάρχει και ένας κύριος που μιλάει μόνος του στο δρόμο. Όταν αρχίσει να μιλάει, δε σταματάει ποτέ. Ίσως είναι κάποιος σούπερ-ήρωας, αλλά δεν το έχω διαπιστώσει ακόμα. Η οικογένεια στα δεξιά είναι πιο ενδιαφέρουσα. Η μαμά ουρλιάζει συνέχεια από τις 6 το πρωί, όλο το μεσημέρι και όλο το βράδυ. Αν έπαιρνε μέρος στο διαγωνισμό των γειτόνων σίγουρα θα είχε βγει πρώτη. Εκεί μένουν και 2 παιδάκια. Τώρα το καλοκαίρι το ένα κάθεται όλη μέρα σε μία καρέκλα και δε μιλάει και πολύ. Που και που όμως μουγκρίζει. Αν και μπορεί κανονικά να μιλήσει, δεν ξέρω γιατί μουγκρίζει. Α, καμία φορά μιλάει κιόλας. Όταν μιλάει, ουρλιάζει και αυτός, και λέει κακές λέξεις στη μητέρα του. Η μητέρα του επίσης λέει κακές λέξεις σε αυτόν. Η κυρία αυτή έχει πολύ δυνατό λαιμό, γιατί φωνάζει συνέχεια. Ίσως δεν τρώει πολλά παγωτά το καλοκαίρι, αν και δεν της φαίνεται. Πάντως εμένα με ξυπνάει συνέχεια. Επίσης, αυτή η οικογένεια κοιμάται στο μπαλκόνι και βάζει δυνατά τη μουσική. Κανένας στη γειτονία δεν τους συμπαθεί, αλλά δε νομίζω αυτό να πειράζει την τρελή κυρία. Εγώ πάντως πιστεύω ότι και αυτή η οικογένεια θα πάει να βρει γρήγορα το Χριστούλη. Γιατί άμα δεν αυτοκτονήσουν ή αλληλοσκοτωθούν -που το θεωρώ θέμα χρόνου-….ΘΑ ΤΟΥΣ ΣΚΟΤΩΣΩ ΕΓΩ!

Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 2011

Dinami Bamboo καλεί Dinami Kalilou...


Μετά από την κατρακύλα της Ελλάδας και βλέποντας όλα αυτά τα δήθεν σωτήρια μέτρα να οδηγούν τη χώρα από το κακό στο χειρότερο, νομίζω ότι ήρθε η ώρα για πραγματική δράση. Μην είναι ο Chuck Norris αυτός που θα μας σώσει, μην είναι οι Ghostbusters ή η νέα γενία των Pokemons…Είναι οι δάσκαλοι! Οι πνευματιστές! Οι Αφρικανοί-πρώην μασάι φίλοι μας.
Θα μπορούσες να το πεις μία εξαιρετικά ιδιότροπη συλλογή, όχι τύπου…θες ν’ ανέβεις να σου δείξω τη συλλογή με τα γραμματόσημά μου. Μιλάμε για εξέλιξη φίλε μου. Το νέο μου χόμπι πες το. Σωτηρία ψυχής, γαλήνια ευτυχία, αποτοξινώνεις, αποφράξεις τσάκρα, μαύρη μαγεία για να πέσει η τιμή της ντομάτας κλπ κλπ.

Αγαπητέ τηλεθεατή, ακολουθεί σπάνια συλλογή εγγράφων του 21ου αιώνα που φημολογείται ότι μπορεί να σώσουν την ανθρωπότητα από λοιμούς, σεισμούς, καταποντισμούς, τιμές πετρελαίου, τη γραμματέα του άντρα σας και την κουτσομπόλα της γειτονιάς σας. 









*Οι φωτογραφίες αποτελούν την προσωπική συλλογή μου, που θα ήταν άδικο να μη μοιραστώ μαζί σας. Οι διευθύνσεις και τα τηλέφωνα είναι καλυμμένα. Όσοι ενδιαφέρονται πραγματικά, να επικοινωνήσουν μαζί μου ή να κάνουν μία βόλτα στις πλατείες Αμερικής και Βικτωρίας. Και να θυμάστε….Προσοχή στις απομιμήσεις!